Η παρανόηση όσον αφορά την κυριαρχικότητα και την συμπεριφορά των σκύλων στην εκπαίδευση

Η χρήση της «κυριαρχικότητας» προκειμένου να εξηγήσουμε την συμπεριφορά των σκύλων είναι ντεμοντέ.

Μία νέα μελέτη δείχνει πώς η συμπεριφορά των σκύλων έχει παρανοηθεί εδώ και γενιές. Πράγματι, η χρήση άστοχων απόψεων σχετικά με την συμπεριφορά των σκύλων και την εκπαίδευση, πολύ πιθανώς προκαλεί παρά αποκαθιστά τις ανεπιθύμητες συμπεριφορές. Τα αποτελέσματα της μελέτης είναι πρόκληση για πολλές ερμηνείες συμπεριφοράς οι οποίες βασίζονται στην κυριαρχικότητα και τεχνικές εκπαίδευσης που υποδεικνύουν κάποιοι εκπαιδευτές της TV. Σε αντίθεση με την δημοφιλή πεποίθηση, οι επιθετικοί σκύλοι ΔΕΝ προσπαθούν να επιβεβαιώσουν την κυριαρχία τους επί της αγέλης τους (είτε σκύλων είτε ανθρώπων), σύμφωνα με έρευνα η οποία δημοσιεύθηκε από ακαδημαϊκούς του Τμήματος Κλινικών Κτηνιατρικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Bristol στην Journal of Veterinary Behavior: Clinical Applications and Research.

Οι ερευνητές πέρασαν έξι μήνες μελετώντας σκύλους με ελεύθερη κοινωνική αλληλεπίδραση στο Dogs Trust Rehoming Centre και ανέλυσαν ξανά δεδομένα από προηγούμενες μελέτες οικόσιτων σκύλων, μέχρι να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι οι ατομικές σχέσεις μεταξύ σκύλων διδάσκονται μάλλον μέσα από την εμπειρία, παρά υποκινούνται από μία επιθυμία διεκδίκησης της «κυριαρχίας». Η διατριβή «Η Κυριαρχία στους οικόσιτους σκύλους – χρήσιμη θεωρία ή κακή συνήθεια;» αποκαλύπτει ότι οι σκύλοι δεν έχουν ως κίνητρο την διατήρηση της θέσης τους μέσα στην τάξη της αγέλης τους, όπως πολλοί γνωστοί εκπαιδευτές σκύλων διακηρύσσουν. Αυτοί οι ακαδημαϊκοί λέγουν ότι οι εκπαιδευτικές προσεγγίσεις που στοχεύουν στην «μείωση της κυριαρχικότητας», εκτός του ότι απέχουν από το να είναι χρήσιμες, κινούνται ανάμεσα στο να είναι άχρηστες για την αγωγή και στο να γίνονται πραγματικά επικίνδυνες και πολύ πιθανά να κάνουν τις συμπεριφορές χειρότερες. Το να δίνονται οδηγίες στους ιδιοκτήτες να τρώνε πριν δώσουν φαγητό στον σκύλο τους ή να περνούν από τις πόρτες πρώτοι, δεν θα επηρεάσει την συνολική αντίληψη του σκύλου για την σχέση –απλώς τον διδάσκει τι να αναμένει (από πλευράς του ιδιοκτήτη) σε αυτές τις συγκεκριμένες περιστάσεις. Ακόμη χειρότερα, τεχνικές όπως το να ακινητοποιούν τον σκύλο κάτω στο πάτωμα, να του αρπάζουν τα σαγόνια ή να ηχούν σειρήνες μπροστά στον σκύλο, θα κάνει τους σκύλους ανήσυχους, συχνά ανήσυχους για τους ιδιοκτήτες τους και δυνητικά θα οδηγήσει σε μία κλιμάκωση επιθετικότητας.

Η Dr Rachel Casey, ανώτερη λέκτορας της Συμπεριφοράς και Αντίληψης Ζώων Συντροφιάς στο Πανεπιστήμιο Bristol, είπε: «Η γενική εικασία ότι κάθε σκύλος παρακινείται από κάποια έμφυτη επιθυμία να ελέγχει τους ανθρώπους και τους άλλους σκύλους είναι ειλικρινά γελοία. Υποτιμά σε τεράστιο βαθμό τις πολυσύνθετες επικοινωνιακές και μαθησιακές ικανότητες των σκύλων. Οδηγεί επίσης στην χρήση καταναγκαστικών εκπαιδευτικών μεθόδων, με συμβιβασμούς για την ευμερία του σκύλου και στην πραγματικότητα προκαλούν προβληματικές συμπεριφορές. Στην δική μας Κλινική Αναφοράς βλέπουμε πολύ συχνά σκύλους οι οποίοι έχουν μάθει να δείχνουν επιθετικότητα ώστε να αποφύγουν την προβλεπόμενη τιμωρία. Οι ιδιοκτήτες τους συχνά αισθάνονται φρίκη όταν τους εξηγούμε ότι ο σκύλος τους είναι τρομοκρατημένος απέναντί τους και δείχνει επιθετικότητα λόγω των μεθόδων που έχουν χρησιμοποιήσει –αλλά δεν είναι δικό τους λάθος εφ’ όσον έτσι τους συμβούλευσαν να πράττουν, αναρμόδιοι δήθεν συμπεριφοριστές που συνιστούν τέτοιες μεθόδους». Στο Dogs Trust, το μεγαλύτερο αγαθοεργό ίδρυμα για την ευημερία των σκύλων στο Ηνωμένο Βασίλειο, το προσωπικό του κέντρου υιοθεσιών βλέπουν συνεχώς τα αποτελέσματα της εκπαίδευσης υπό την λανθασμένη καθοδήγηση.

Ο κτηνιατρικός Διευθυντής Chris Laurence MBE, προσθέτει: «Μπορούμε να το καταλάβουμε όταν ο σκύλος που έρχεται στο ίδρυμα έχει υποστεί τις μεθόδους της {μείωσης κυριαρχικότητας} που τόσο πολύ αγαπούν οι εκπαιδευτές της TV. Είναι πολύ φοβισμένοι, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε επιθετικότητα απέναντι στους ανθρώπους. Δυστυχώς, πολλές τεχνικές που χρησιμοποιούνται για να διδάξουν στον σκύλο ότι ο ιδιοκτήτης του είναι ο αρχηγός της αγέλης, είναι αντιπαραγωγικές. Δεν επιστρέφουν ένα σκύλο με καλλίτερη συμπεριφορά αλλά είτε καταλήγουν μέ ένα σκύλο τόσο φοβισμένο που έχει καταπιέσει όλες τις φυσιολογικές του συμπεριφορές και απλώς δεν κάνει τίποτα, ή καταλήγουν με ένα σκύλο τόσο επιθετικό που είναι επικίνδυνος να βρίσκεται τριγύρω».

Η δημοσίευση είναι από το Πανεπιστήμιο του Bristol.